Patatje Oorlog met Johnny de Mol

Geplaatst:

door Eke Bosman

Genieten in Waar is de Mol, los gaan in Beat de Mol en mooie dingen meemaken met Down met Johnny: Johnny de Mol is een druk mens, maar kan er geen genoeg van krijgen. Hij speelt ook nog in de komende kinderfilm Patatje Oorlog, waar hij de rol van een vader vertolkt. Weer heel wat anders dan we van hem gewend zijn.

Je hebt dus Walhalla, Costa, Zwartboek en vele andere films gedaan, en nu komt er ineens Patatje Oorlog. Een kinderfilm. Hoe zit dat?

Johnny: Je kunt in Nederland niet zomaar even op alles één, twee, drie ‘nee’ zeggen. Het aanbod is schaars. Ik moest gewoon auditie doen voor Patatje Oorlog. En dat moest ik samen doen met Pippa (Pippa Allen, de hoofdrolspeelster van de film, red.), nou, dat ging geweldig. In de film zijn dan ook maar een paar scènes waar de relatie tussen vader en dochter centraal staat. In die scènes moet je juist goed en overtuigend overkomen. Pippa moest wel nadrukkelijk goed het gevoel krijgen van hoe het is om een leuke vader te missen. Ik denk dat, mede door de onmiddellijke klik tussen ons tijdens de audities, dat gevoel ook goed is overgekomen.

Die klik tussen jou en Pippa moest wel van ver komen. Pippa is niet jouw echte dochter (of misschien toch wel?). Ging dat gemakkelijk af?

Johnny: Die klik was er dus al gelijk bij de auditie. Dat groeide door. We gingen elkaar op de set een beetje pesten, plagen en we maakten veel lol. Ja, dan gaat het veel makkelijker dan dat je elkaar alleen zakelijk behandelt.

Maar soms moest Pippa mij, toen het echte werk weer begon, wel even corrigeren. “Nu effe serieus doen!”, heb ik vaak gehoord. Ik vergat af en toe dat ik aan het werk was. Maar ja, zo ben ik. Ik was weer diegene die lekker aan het lanterfanteren was. Dus soms moest Pippa wel even ingrijpen. Eigenlijk was Pippa de moeder, en ik het kind.

In Patatje Oorlog zijn er best wel ‘schokkende’ stop-motion animaties te zien, bijvoorbeeld die animatie waarin verteld wordt hoe je een hond vermoordt. Is dat niet wat te controversieel of is het juist goed dat zoiets getoond wordt voor kinderen?

Johnny: Nou ja… ik denk dat vandaag de dag kinderen het wel gewend zijn. Ik geloof dat kinderen over dat soort onderwerpen veel meer begrijpen dan wij volwassenen denken. Het is goed dat je zoiets bespreekbaar moet maken, maar zo cru vind ik het allemaal weer niet. Ik vind het vrij licht gebracht, het is het niet ‘keihard op je face’, nee.

Dan even iets anders. Het is dus een kinderfilm. Je presenteert Waar is de Mol en Down met Johnny, twee programma’s waarvan je een ‘good feeling’ krijgt en een milde, aardige en lieve Johnny de Mol ziet. Het is duidelijk niet meer de Johnny van vroeger. Zit er een verband tussen die programma’s en jouw aanwezigheid in Patatje Oorlog?

Johnny: Haha, dat is puur toeval! Ik speel namelijk nu een rol in een Belgische serie, waarin ik echt alles er op los moord en heroïne verkoop. Dus daar zit in ieder geval geen verband tussen.

Merk je wel dat je de laatste tijd verandert dan? Je bent nu 32 jaar, en je hebt wel een rol gekregen waarin je een vader speelt…

Johnny: Tsja… het is gewoon eigenlijk puur toeval en het heeft niks met mijn leeftijd te maken. Ik heb nu blijkbaar de leeftijd waarbij mensen mij voor een rol als vader gaan vragen. Maar ik heb blijkbaar ook weer de leeftijd om een moordenaar in een Belgische serie te spelen. Het is allemaal toeval. En dat vind ik leuk. Heel erg leuk. Ik sta open voor nieuwe ervaringen.

Maar kom op, dat vader zijn in je rol heeft je vast wel nieuwe inzichten gegeven, toch?

Johnny:
Ja, natuurlijk. Ik weet alleen niet of ik een verantwoordelijke vader zou zijn (knipoogt). Doel van mijn rol is om te laten zien dat onze band (tussen vader en dochter) heel erg hecht is, en dat dat ook juist heel erg overtuigend overkomt. De dochter moet wel duidelijk haar  vader missen.

Heb je zelf ook vaak te maken gehad met zo’n situatie, dat je vader of moeder weer eens weg was voor een week of zoiets?

Johnny: Nou, nee. Mijn ouders waren eigenlijk altijd thuis. Ik ben wel met een andere vader opgegroeid (Søren Lerby, red.), maar die was altijd thuis. Mijn moeder ook. Dat was zeer prettig. Dus ja, die ervaring heb ik niet gehad. Voor de rol was dat eigenlijk geen gemis, want het is makkelijk voor te stellen hoe het is voor een kind dat je vader voor een lange tijd weggaat. 

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.