Interview Looper-regisseur Rian Johnson

Geplaatst: door de redactie

Deze week verschijnen de DVD en Blu-ray van Looper op de markt. In onze prijsvraag -morgen online!- mogen we er een aantal van weggeven, maar vandaag aandacht voor een gesprek met de man achter het idee van Looper, schrijver/regisseur Rian Johnson. 

In Looper, om eerst snel even een recap te doen voor de mensen die zich mogen schamen niet weten waar de film over gaat, speelt Joseph Gordon-Levitt een “hired gun” die in het heden werkt voor een criminele organisatie uit de toekomst. Die organisatie heeft de mogelijkheid om doelwitten terug in de tijd te laten reizen, waar Gordon-Levitt klaarstaat om ze uit te schakelen. En dat wordt een stuk gecompliceerder wanneer hij merkt dat een van de teruggestuurde slachtoffers zijn ouder geworden “ik” is.
Je vindt de recensie van Looper hier.

Rian Johnson kwam ongeveer een decennium geleden op het idee voor zijn futuristische actiethriller, zo vertelt hij. Het leverde een script op voor een korte film over een hit man in een tijd waarin tijdreizen de normaalste zaak van de wereld is - maar het verdween een behoorlijke tijd in een lade. Om pas jaren later, na succesvolle samenwerkingen met Gordon-Levitt (Brick en The Brothers Bloom), weer tevoorschijn te komen. "Ik stofte het script af en werd er opnieuw enthousiast van, maar zag ditmaal ook veel grotere thema's - en daarmee de potentie voor een veel grotere film," vertelt Johnson aan zijn interviewend publiek op het Film Festival van Toronto.

Het centrale thema, zo vervolgt Johnson, draait om de vraag hoe we als maatschappij met the bad guys om (zouden) moeten springen. "Lossen we [de] problemen op door de juiste personen op te sporen en ze te vermoorden, of door simpelweg onze kinderen goed op te voeden?" Vervolgens wordt die basisvraag losgelaten in een (sci-fi) wereld waarin inherent menselijke eigenschappen zwaar uitvergroot en onder de loep(er;)) gehouden worden. 

"In eerste instatie was ik verrukt dat ik twee sterren van het gehalte van Bruce Willis en Gordon-Levitt had om de hoofdrol gezamenlijk gestalte te geven. Maar het leverde ook een paniekmoment op - ze lijken totaal niet op elkaar, wat nu!? Enter de make-up department, die er vakkundig voor gezorgd heeft dat er fysieke gelijkenissen ontstonden. Maar het is vooral het acteerwerk waardoor je als kijker overtuigd raakt. Joe's [Gordon-Levitt] verdween in Bruce's maniertjes, z'n stem en karaktertrekjes and it saved the day." Al wordt ook het werk van Willis geprezen - "hij heeft zich echt toegelegd op het donkere, het moeilijke van de rol - zonder zich druk te maken op zijn image als actieheld. Een vakman en een geweldig acteur om mee te werken."

Dan de rol van Emily Blunt (<3). Waarom een Engelse in deze overduidelijk Amerikaanse rol? "Well, she's really something special... Ik wilde al jaren met Emily werken, in iedere film waarin ze te zien is spat ze van het scherm, of het nou Young Victoria of Sunshine Cleaning is. Dat ligt volgens mij deels aan haar keuzes [voor rollen], want ze blijft verrassen. In deze rol hadden we een karakter nodig dat je graag op haar [emotionele] reis wil volgen, aan wiens hand je meegenomen wil worden. Ze wordt vrij laat geïntroduceerd, dus er was een soort magnetische aantrekking nodig - Emily kan daar absoluut voor zorgen."

Tot slot krijgen we inzicht in Johnson's sci-fi inspiraties. Om te beginnen is daar Ray Bradbury [auteur van onder meer Fahrenheit 451], "een van de eerste waar ik aan begon, en nog altijd de master. Hij gebruikte sci-fi op een krachtige en zeer beheftige manier om menselijke emotie te benaderen." Een andere bron van inspiratie is Philip K. Dick, die door Johnson stukgelezen werd in de periode dat hij de short story schreef. "Ik schoot door z'n boeken heen, en ontdekte dat hij veel kwaliteiten met Bradbury deelt."

Ook qua filmtitels heeft Johnson geen kleine role models; ten eerste zijn er de standaard namen als Blade Runner en de Alien films, maar hij wijst ook graag op recentere, veel kleinere films die met een verwaarloosbaar budget prachtig grote ideeën hebben laten zien - zoals Primer van Shane Carruth, Moon van Duncan Jones en District Nine van Neill Blomkamp. "I think now there’s an opportunity that film makers are grabbing onto to make mid-range movies that can still be made independently and give you that creative freedom to make sci-fi movies in an interesting way."