Setbezoek RAZEND!

Geplaatst:

door Eke Bosman

Geloof het of niet: Lover of Loser, de verfilming van het gelijknamige boek van Carry Slee, was een groot succes. De bioscoopzalen stroomden letterlijk en figuurlijk vol met allerlei tieners. De reden: het verhaal komt van Carry Slee, Neerlands' grootste kinderboekenschrijfster, waarvan de boeken over de meest uiteenlopende thema's gaan: anorexia, kanker, pesten, noem maar op.

Een aantal van haar boeken is opgevallen, en verfilmd. Het team Shooting Star, met Dave Schram als regisseur, zorgt al jaren voor die verfilmingen. Ook dit jaar is er weer één aan de beurt: Razend. Carry's vijfde film inmiddels. Gaat dat niet vervelen? Voor meer duiding moeten we een bezoek brengen aan het mooie Zaandam. Of eigenlijk, een snackbar in Zaandam.

Want ja, daar is namelijk de set van Razend. Camera's, geluidsapparatuur, een verkeersregelaar, een filmcrew. Het lijkt alsof er een film opgenomen wordt. Joh! De cast van Razend, met niemand minder dan Abbey Hoes (Tirza), Ko Zandvliet (Sonny Boy), Mingus Dagelet, Bowy Goudkamp en vele anderen, lijkt in een goede stemming te zijn. Een scène die vier keer over gedaan moet worden, omdat regisseur Dave het toch anders wil? Prima, geen probleem.

Het is belangrijk om de sfeer positief te houden. "Ik ben pas tevreden als ik écht tevreden ben. Als dat niet het geval is, ga ik ingrijpen. Dat wel. Maar de kunst is om altijd enthousiast te blijven, want ik weet dat dat uiteindelijk de film naar een hoger niveau tilt. Alles komt dan ook goed. Dat is een fijne houding," aldus Dave Schram.

Het is dan ook geen wonder dat Carry Slee voor Dave Schram heeft gekozen. De voorgaande Carry verfilmingen waren een groot succes, en de samenwerking tussen de twee is goed. Erg goed zelfs. "Carry verveelt nooit. Carry heeft zoveel mooie verhalen geschreven, en ze zijn ook nog goed verfilmbaar. In mijn ogen verdient zij een standbeeld. Carry heeft toch iets van vier miljoen mensen aan het lezen gekregen, dat vind ik een prestatie. In deze tijd van spelcomputers en games – waardoor dus het lezen helaas een beetje wegvalt – is dat heel speciaal."

Maar dat betekent niet dat Carry op het moment van het bezoek lekker thuis in haar tuin zit, genietend van het heerlijke zonnetje. Nee, Carry Slee wil er graag bij zijn. Niet om alles in de gaten en op orde te houden, maar om te genieten van de set. Gewoon, genieten. "Het script heb ik overgelaten aan Maria Peters en Dick van den Heuvel, al heb ik natuurlijk wat kleine toevoegingen en aanpassingen, et cetera, aangegeven. Maar meestal vind ik het altijd wel goed. Ik heb er alle vertrouwen in."

En ineens komt daar een vrolijk meisje huppelen. Vrolijk in de zin van een brede glimlach, bewegende handjes. Vrolijk in de zin van dat ze iedereen spontaan begroet met een lach. Het is Abbey Hoes. "Ik ben altijd vrolijk. Je moet altijd vrolijk zijn joh, kom op zeg. Ik vind dat als je alles positief benadert, er ook uiteindelijk iets positiefs uitkomt."

De actrice speelt Roosmarijn, een meisje dat in tegenstelling tot Abbey zelf niet heel vrolijk is. "Ja, inderdaad. In de film heb ik aardig wat problemen, waarop ik niet al te positief in ga – dat is dan ook logisch, aangezien Rosemarijn heel wat dingen meemaakt. Dus ja, dat is wat anders inderdaad. Maar het is niet zo dat het moeilijker is om een 'negatievere' persoon te spelen, juist leuker! Het voelt als een uitdaging, om de personages die ik speel zo geloofwaardig mogelijk over te brengen."

Opvallend is dat iedereen op de set hier erg blij is met Dave. Dat merk je ook als je Dave aan het werk ziet. Ontspannen, glimlach op het gezicht, en hij laat duidelijk weten als hij ergens mee blij is. Er wordt veel gelachen op de set. "Wat ik heel leuk vind aan Dave – Dave en ik hebben al eerder samengewerkt – is dat hij me veel laat experimenteren", aldus Abbey. Dave bevestigt: "Acteurs presteren het beste als ze het gevoel hebben, dat ze de vrijheid hebben om alles te kunnen doen. Vertrouwen is daar een heel belangrijk onderdeel van."

Daarom is het volgens Abbey fijn dat Dave zo makkelijk aanspreekbaar is. "Hij vindt het ook niet erg als ik tegen hem zeg dat ik iets totaal anders wil doen", zegt Abbey. En Abbey is niet de enige. Zoals eerder gezegd is dit al de vijfde samenwerking tussen Dave Schram en Carry Slee. En dat is zeker geen toeval: "Het is ook zo’n leuke club [Shooting Star]. Daar heb ik zelf ook voor gekozen. Dave is een prachtjongen."

En dan een gezicht dat niet de meeste filmliefhebbers zullen herkennen: Bowy Goudkamp, het talent dat zich aanmeldde voor de audities voor de film. Meer dan drieduizend deelnemers deden mee voor de felbegeerde plek in de cast van Razend. Uit die drieduizend kinderen blonk Bowy Goudkamp uit, maar hoe eigenlijk? "Mij werd tijdens de auditie gevraagd of ik nog iets kon laten zien, een dans of iets dergelijks. Die kans heb ik gepakt. Juist als een regisseur je vraagt om ‘iets’ te doen, kun je laten zien wat je écht in huis hebt. Ik ben toen tijdens die auditie gaan breakdancen, en blijkbaar zag Dave al snel dat ze zo’n iemand als ik nodig hadden: een freerunster."

Maar ja. Ook als freerunster wil je natuurlijk wel de sterren van de hemel spelen. Bowy heeft dan ook de nodige ambities: "Ambities? Ik heb zelf niet zo’n hele grote rol, maar elke acteur of actrice zoekt tijdens elke film wel naar erkenning. Hoop is er altijd, maar ik ga gewoon zelf aan de slag zonder dat ik met mijn toekomstplannen bezig ben. Dan komt het er hopelijk vanzelf wel."

Toekomstplannen. Op de set merk je vanzelf al dat de cast daar totaal niet mee bezig is. Van dag tot dag bekijken. Je merkt het ook aan de altijd positief ingestelde Dave. Die ziet het allemaal wel zitten. "Ik geniet er elke keer van, dus ja, ik zou altijd graag Carry Slee films willen blijven doen. Maar ik moet uiteraard wel het gevoel krijgen dat het een uitdaging is. Dan komt het wel goed."

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.