5 Bad Guys om eens in het donker tegen te komen

Geplaatst: door Lenneke van der...

Natuurlijk houdt iedereen van helden. Maar diep in ons hart houden we nog meer van de slechteriken. We bewonderen de dodelijke macht die ze hebben, we raken betoverd door hun gevaarlijke charme, en hun dreigende onvoorspelbaarheid maakt ieder moment in hun bijzijn een risico.

In films, series en verhalen is het de bad guy die het leidende voorwerp is, de reden dat die ander the good guy is en de aanleiding dat er domweg een plot kan bestaan. De beste bad guys zijn de karakters met een gewetenloze aard. Ze zijn niet alleen door en door slecht, ze zijn ook in staat een verhaal te dragen en krijgen het soms zelfs voor elkaar dat het publiek een soort compassie voor ze ontwikkelt: de psychopaat kan immers een zielige jeugd hebben gehad, superslim zijn of op een zieke manier gewoon extreem sexy met die hakbijl in zijn handen.

Mocht je nou ooit, wandelend in een donker steegje, voetstappen achter je horen, een opstartende kettingzaag en vervolgens je leven als een film voorbij zien flitsen, kan het maar beter het werk zijn van een van deze 5 bad guys en de acteurs erachter. Dan heb je tenminste in de laatste seconden van je leven nog wat leuks om naar te kijken...

Mr. Blonde: Vic Vega (Michael Madsen, Reservoir Dogs, 1992)
Mr. Blonde krijgt de beste introductie die je als bad guy kunt krijgen. Zijn collega's Mr. White en Mr. Pink creëren namelijk een mythische sfeer om zijn persoonlijkheid. Ze laten je geloven dat Mr. Blonde een martelende psychopaat zonder zelfbeheersing is. Mr. Blonde in kwestie blijkt de meest kalme, koele en relaxte aanwezigheid te zijn, naast wie Mr. White en Mr. Pink overkomen als een stel zenuwachtige schoolmeisjes.

Zij zijn, net als de meeste karakters in Reservoir Dogs, keiharde criminelen. In zijn beruchte en laatste scène bewijst Mr. Blonde echter dat hij de meest duivelse crimineel van het stel is. Met een ziekelijk genoegen bewerkt hij het gezicht van een agent, ontdoet hem van een oor en overschenkt hem met benzine. Dit zijn niet direct daden die een man aantrekkelijk maken. Maar Michael Madsen als Mr. Blonde met die smeulende blik, donkere stem en algehele arrogante houding, maken hem de ultieme personificatie van cool.

Patrick Bateman (Christian Bale, American Psycho, 2000)
De stereotiepe yup Patrick Bateman is geobsedeerd door rijkdom, aanzien en zijn lichaam. Een goede baan op Wall Street faciliteren zijn zonnebanksessies, gelikte visitekaartjes en muziekcollectie. Maar American Psycho zou American Psycho niet heten als er geen lugubere hobby achter het welgestelde en charmante voorkomen zou schuilen. Zonder duidelijke reden vermoordt en verkracht Bateman onschuldige mensen. Gewoon, voor de lol. Omdat het kan.

Want dankzij zijn intelligente doeltreffendheid weet hij onopgemerkt zijn gewelddadige fantasieën te kunnen uitleven: van het filmen van seks met prostituees tot een kettingzaag om een vrouw te vermoorden en van verminking tot kannibalisme. Bateman slacht zonder enig teken van emotie, wat een verbazingwekkend genoeg een komisch resultaat oplevert. Christiane Bale acteert als brute psychopaat geloofwaardig en is dankzij de vele naaktscènes ook nog eens ongegeneerd sexy.

Calvin Candie (Leonardo Dicaprio, Django Unchained, 2012)
De slavendrijver Calvin Candie gelooft tot diep in zijn ziel in de superioriteit van het blanke ras versus andere rassen. Eigenlijk is deze overtuiging nog kwalijker dan zijn bloeddorstige liefhebberijen. Hij beschouwt zijn slaven als passieve, lage wezens en vooral als zijn eigendom. En dus dwingt hij ze in de prostitutie te werken of met elkaar tot de dood te vechten. Hij geniet van de bloederige spektakels en valideert zijn inhumane gedrag door de 19e eeuwse pseudowetenschap Frenologie. De toen populaire methode stelde dat knobbels in een menselijke schedel directe implicaties op het brein zouden hebben. Mensen met een donkere huidskleur zouden knobbels hebben die op onderdanigheid en een lage intelligentie zouden wijzen, dus is een leven als slaaf het meest geschikt, aldus Calvin Candie.

Deze sadistische racist is zo dominant, dat het bijna charmant is. Maar het is vooral de acteur achter Calvin Candie die je in een steegje wil tegenkomen. Leonardo DiCaprio speelt doorgaans een good guy, een held, of een handige beurshandelaar op Wall Street. Het is verfrissend om zijn grijns en sterke acteerwerk eens in een compleet ander soort personage te zien.

Dexter Morgan (Michael C. Hall, Dexter, 2006 - 2013)
Hij lijkt doodnormaal: forensisch bloedspatonderzoeker Dexter Morgan, werkzaam bij de Miami Police Department. Maar na kantooruren komen de rollen plastic en vuilniszakken tevoorschijn en opereert Dexter als onze meest geliefde seriemoordenaar. Want Dexter jaagt enkel op moordenaars die de politie niet te pakken krijgt. Maar vroeg of laat ontkomen ze niet aan Dexter, die niet alleen handelt uit een ethisch principe, maar ook uit een instinctieve lust.

Sluw als een dier sluipt hij op de slechteriken af, om ze op een onverwacht moment te verdoven en ze naakt vast te binden op een tafel in een met plastic beklede kill room. Als een soort lugubere Robin Hood vertelt hij zijn slachtoffers haarfijn de reden dat ze voor hem op tafel liggen. Om vervolgens met een orgastisch genot een gigantisch mes in hun hart te zetten. Het stoffelijk overschot en de meters bebloed plastic worden in vuilniszakken gepropt en geloosd in de zee. Voor de buitenwereld weet Dexter als een gewone, tikkeltje saaie vent over te komen. Dit dankzij de code die hij volgt: hij doodt enkel misdadigers waarvoor hij voldoende bewijs heeft en hij moet altijd zijn sporen wissen om niet gepakt te worden door zijn collega's van de Police Department. Een gecompliceerde levensstijl dus, maar Dexter is extreem behendig en intelligent. Om nog maar te zwijgen over zijn smeulende blik, zelfverzekerdheid en fraai gespierde lichaam – van al dat gesjouw met lijken.

The Joker (Heath Ledger, The Dark Knight, 2008)
De legendarische Joker. Een krankzinnige, egocentrische, psychopathische clown zonder empathie, of een idealistische anarchist met de macht én de wens de wereld te veranderen? In ieder geval is de Joker een van beste personificaties van puur duivelse waanzin, cynisme en verminking. Hij ziet zichzelf niet als een goed of slecht persoon, maar voelt zich wel verheven boven ieder ander mens.

Hij gelooft namelijk dat zelfzucht en oppervlakkigheid in de menselijke natuur zitten en gebruikt angst en geweld om anderen van zijn theorie te overtuigen. Dit maakt hem zo gevaarlijk: in zijn blinde ambitie gedraagt hij zich genadeloos, onvoorspelbaar en extreem sadistisch. Wat de Joker op een bizarre manier toch aantrekkelijk maakt? Om te beginnen zijn komische commentaar tijdens het fysiek of mentaal martelen van zijn slachtoffers. Daarnaast bezit hij de macht en genialiteit om (bijna) een revolutie in Gotham City te starten. In tegenstelling tot vele andere bad guys werkt de Joker zijn plannen geraffineerd en foutloos uit. Tenslotte werd deze Joker belichaamd door Heath - need we say more? - Ledger, die overleed voordat de film uitkwam en deze legendarische bad guy daardoor nog steviger vereeuwigde.